A Cidade que soñou Manhattan

Hai que recoñecelo: o skyline é atractivo, dá un perfecto fondo de foto, ademais de ser moi pouco usual nas cidades centroamericanas.

IMG_8404 Que pasa en Casco ViejoCidade de Panamá? Por que este denso bosque de rañaceos nunha capital como moito de segunda orde a nivel mundial? Por que os multimillonarios ingresos do Canal van dirixidos a este forzado exhibicionismo nunha cidade pouco poboada e rodeada de moito espazo para medrar?

Hai que camiñar polas súas rúas e constatar que, coma en moitos outros destinos, é unha postal turística que admite mal o zoom fotográfico. A clase dirixente ten preferido asemellarse ós estereotipos urbanos norteamericanos (mais ben de provincias) en vez de poñer en valor o seu forte carácter latino. É apostar ó cabalo gañador pero…

Sendo sinceros… Cidade de Panamá non emociona. Fáltalle forza e personalidade. Os seus rañaceos miran para o alto, pero ós seus pés son poucas as cousas que acontecen e que paguen a pena. Aínda así as nosas dúas xornadas transcorren agradablemente.

De feito, as numerosas veces que temos que atravesar polo barrio de “El Chorrillo”, situado xusto ó norte de Casco Viejo, onde nos aloxamos, amosan unha realidade que a morea de rañaceos non é capaz de ocultar. Barrio moi popular e deprimido economicamente, cheo de xente na rúa as 24 horas, onde liortas, axustes de contas e balaseras son o pan de cada día. Son moitos os barrios nada chéveres onde aconsellan non ir.

Coma sempre impoño a miña filosofía viaxeira de que o visitante, se é que quere aproveitar a súa visita, debe procurar só o que o destino ten para ofrecer. Non pedir imposibles nin impoñer necesidades ridículas.

 -CASCO VIEJO-

Unha boa nova! Despois de moitos anos de degradación urbanística, dunha paisaxe de edificios esmorecendo, vivendas ocupadas e ambiente máis que perigoso, Casco Viejo volve renacer. Nun estado entre a medio caer e a medio renovar, a declaración feita pola UNESCO no ano 2003 como Patrimonio da Humanidade parece ter sido o pulo necesario para darlle unha nova vida a este barrio. As arquitecturas xa restauradas dan unha idea do impresionante do seu aspecto nos seus mellores momentos. Haberá que volver nuns anos para ver rematado o traballo. Hoxe Casco Viejo xa é seguro para camiñar, incluso pola noite, e os seus restaurantes enfocados a poderes adquisitivos medios e altos, as tendas de artesanía e os coquetos bares e cafés éncheno de vida a partir de media tarde.

IMG_8386Visitando o interesante patrimonio desta zona da cidade coincidimos cunha curiosa e colorista ofrenda no valado da Catedral. Unha vez ó ano, os crentes católicos deixan constancia das súas peticións. E digo católicos por que hoxe en día son multitude as igrexas cristiás que afloran por toda Centroamérica. O catolicismo está a perder a batalla nun dos seus bastións tradicionais. Pero deixemos que sexa o coidador da Catedral o que nolo explique…

IMG_8407IMG_8415IMG_8412

-MERCADO DO PEIXE-

Aquí si, hai que vir. Mellor á hora do xantar e os sábados pola tarde. Ambiente popular a ritmo caribeño. Músicas un tanto anódinas pero que acompañan perfectamente as múltiples variedades de cebiche, peixes (a corvina, a raíña!) e os saborosos mariscos locais. Ó mediodía ou pola tarde paga a pena entrar no mercado e ver os curiosos nomes dos postos de venda «El auténtico rey de reyes», «El Nazareno», «Jesucristo única esperanza» y «La sangre de Cristo tiene poder», entre outros. Parece que España e a súa relixión importada e imposta si deixaron forte pegada hai xa cincocentos anos. Estamos principiando a nosa viaxe, pronto constataremos que a presenza das relixións e de Deus é unha obsesión colectiva nestes países do istmo americano.

Caribeño a tope!IMG_8441IMG_8454

-UN GEHRY CARIBEÑO-

Panamá, como economía nun momento de prosperidade, busca pezas arquitectónicas de autor que axuden a proxectar o seu nome.

A nova oferta cultural tanto para o público local coma para os visitantes é o acabado de rematar e colorista (mais ben rechamante) Museo da Biodiversidade, do mediático arquitecto canadense Frank Gehry, autor do Museo Guggenheim de Bilbao. Gehry mantén a capacidade de sorprendernos, pode gustar ou non, pero nunca deixa indiferente. Fíxoo no Guggenheim e faino de novo. Materiais construtivos menos ricos, pero se cadra máis exhibicionistas seguindo o ritmo do país.

Este novo fito arquitectónico está ó comezo da Calzada de Amador ou Amador Causeway (os anos de influencia do USA nótanse dabondo!), unha estrada artificial sobre o mar para unir á terra firme as illas de Naos, Culebra, Perico e Flamenco. Un agradable paseo con vistas ó Canal e á Ponte das Américas. Desgraciadamente, a oferta lúdica das illas é tan pretensiosa coma a da propia cidade.

 

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s