Sete días en Montenegro II – A costa do Adriático

HERCEG NOVI E PERAST

Despois da terrorífica e esgotadora viaxe do día anterior, decidimos tomarnos amodo a nosa primeira xornada na costa. Estamos en Kotor e aquí imos pasar as próximas catro noites. Kotor é unha cidade pequena e agraciada, un destino turístico de sol e praia cun desenvolvemento axeitado para gozar de moitos dos beneficios do turismo pero sen ter que sufrir os niveis insoportables de conxestión como os da veciña poboación de Budva ou os totalmente insufribles de Dubrovnik. Pequena, accesible, peonil e acolledora, Kotor é, sen ningunha dúbida, un dos recunchos máis fermosos do Mediterráneo. Pero aínda máis impresionante que a propia vila é a súa baía, Boka Kotorska ou Baía de Kotor, definida en moitas guías como o fiorde máis meridional de Europa. A palabra impresionante non é neste caso un recurso literario senón que significa exactamente a sensación que experimenta un viaxeiro ante a beleza das montañas e do mar que arrodea Kotor. De feito, os valores naturais e culturais da bisbarra de Kotor téñenlle valido a declaración de Patrimonio da Humanidade por parte da Unesco.

Perast dende o mar

Perast dende o mar

Seguir lendo

Sete días en Montenegro I – As montañas do norte

TREN BELGRADO-PODGORICA

A cita é ás nove e dez da mañá na estación de ferrocarril de Belgrado para coller o tren que nos levará ata Podgorica, a capital de Montenegro.

Vimos cargados de boas vibracións despois da nosa estadía en Serbia e o día presaxia tan só cousas boas. Dende cativo sinto auténtica paixón polas viaxes en tren e hoxe toca facer un dos itinerarios máis escénicos de Europa, aínda que non apareza como tal nas listaxes habituais que circulan pola rede.

No camiño que nos trae dende o hotel atopamos moreas de refuxiados acampados nun pequeno parque moi próximo ao edificio da estación. Polo aspecto supoñemos que son fuxitivos da guerra de Siria e algúns outros procedentes de Asia Central.

fullsizerender-23

No tren a Podgorica, entrando en Montenegro

Rafting no canón do río Tara

Rafting no canón do río Tara

Seguir lendo

Subotica e Novi Sad, destinos urbanos en Vojvodina

O luns de mañá collemos un autobús, cómodo por certo, que nos deixa na cidade fronteiriza de Subotica. Na Oficina de Turismo de Belgrado aconselláranos facer uso do transporte terrestre para viaxar polo país xa que o servizo ferroviario de Serbia é lento e escaso. Malia a pagar o servizo expreso e ter unha única paraxe na cidade de Novi Sad, a medio camiño, tardamos tres horas en percorrer os 185 km de autoestrada que separan as cidades de Belgrado e Subotica.

Lido de Mulleres en Palic, preto de Subotica

Lido de Mulleres en Palic, preto de Subotica

81

Igrexa católica (a Catedral) na praza Trg slobode de Novi Sad

Estando na casa, en Galicia, ao tempo de buscar información sobre que ver neste país, atopamos que a cidade de Novi Sad era a primeira referencia urbana de Serbia polo bo estado de conservación do seu centro antigo. Nesa mesma pequena investigación apareceu o nome de Subotica, a tan só 85 km ao norte de Novi Sad, como cidade Art Nouveau. O cualificativo venlle dado grazas aos numerosos edificios deste estilo arquitectónico que dominan o centro desta urbe.

Seguir lendo

Arte urbana en Belgrado

10

A consideración do que é arte ou deixa de selo é moi subxectiva. Non hai ningún manual que diga “ata aquí se pode chegar”. Por suposto que non quero entrar nestas disertacións, nin teño a capacidade requirida nin é obxecto deste blog. Pero as veces, viaxando, un atopa almas creativas e moi imaxinativas que contan cousas dun xeito particular.

Seguir lendo

Belgrado, a irmá fea dos Balcáns

Este verán 2016 decidimos mudar a nosa inercia á hora de colle-las vacacións. Explícome, o habitual é reservar un mes enteiro para fuxir cara aos recunchos máis agochados do noso planeta. Evidentemente, esta fórmula permite gozar dunha sensación de distanciamento total da vida diaria pero, ao mesmo tempo, supón unha espera de doce meses ata a seguinte grande escapada.

Eu non adoito ter problemas cos meus días libres pero para Bruno, con quen comparto moitas das miñas viaxes, é outro cantar. Ata o de agora a súa empresa obrigáballe a coller o seu mes de vacacións todo xunto e dentro do período estival. Seica o 2016 é o punto de inflexión e por primeira vez pode dividilo en dúas quendas, permitindo que unha delas sexa fóra da tempada de verán. É por esa razón que tomamos unha decisión: Serbia e Montenegro no verán (cultura, sol e Mar Mediterráneo), e as illas de Cabo Verde para pasa-lo Nadal (praia, música e certa dose de exotismo).

Praza da República

Praza da República e Teatro Nacional á dereita

Fortaleza de Belgrado

Fortaleza de Belgrado e río Danubio ao fondo

Seguir lendo

De xoldra por España – Festival de Teatro de Almagro

Corral de Comedias de Almagro

Corral de Comedias de Almagro

El Alcalde de Zalamea no Hospital de San Juan

El Alcalde de Zalamea no Hospital de San Juan

O FESTIVAL

Era unha teima, moi grande e alimentada co tempo. Levaba case trinta anos querendo volver ao Festival Internacional de Teatro Clásico de Almagro e, ao mesmo tempo, pasar uns días nesa bonita vila da provincia de Cidade Real.

Durante a miña primeira visita Almagro pareceume un lugar ideal, unha especie de oasis en medio da estepa castelá-manchega. E o seu festival de teatro… unha oportunidade de ver obras clave do teatro clásico en poucos días e en escenarios emblemáticos. Unha escapada que non se pode perder.

Pero volvendo á viaxe obxecto deste post, todo comezou no mes de febreiro. O festival non representaría a súa primeira obra ata o día sete de xullo pero é ben sabido que os eventos multitudinarios en poboacións con poucas prazas de aloxamento esixen dunha certa organización. Naquel momento chamei aos meus amigos interesados neste tipo de eventos pero a todos eles lles parecía unha data a longo prazo e un exceso de previsión. Claro, a imprevisión galega, tan típica! Ao final foron tres os amigos que confirmaron: a miña parella preferida de Vigo, Chelo e Fernando, e a miña colega Carmen.

Seguir lendo