Xornada e media en Viena

Paseo lateral do edificio da Glorieta no complexo do Palacio de Schönbrunn

Chego a Viena un xoves á última hora da mañá e non saio cara a Varsovia ata o luns ao mediodía. Pero se teño que descontar todas as horas ocupadas polo meu labor profesional, o tempo libre que poido dedicar a visita-la cidade limítase a unha xornada e media.

Non é moito, mais ben diría que moi pouco para todo o que ten que ofrecer Viena. Unha xornada e media movéndome ás présas dá para coñecer a inmensa zona antiga da cidade e visitar algún dos seus monumentos principais, tamén para achegarme ao Palacio de Schönbrunn e pasear polos seus xardíns, coñecer os tres edificios ideados polo artista austríaco Hundertwasser e, finalmente, pasar un par de horas de lecer no afamado Parque de Atraccións Prater.

Seguir lendo

Moscova – Unha cidade dura? III

Estación de metro de Komsomolskaya

Pode parecer un simple signo de interrogación engadido ao final do titular deste post, pero ese interrogante é unha auténtica declaración de sentimentos de min cara a Rusia. Con isto comezo a pór en dúbida as miñas propias afirmacións feitas nos dous artigos anteriores sobre Moscova. Neles viña defendendo que a capital rusa era unha cidade pouco desexada para o viaxeiro por diversas causas: unha meteoroloxía en xeral moi adversa, a dificultade para entenderse co alfabeto cirílico, a pouca calidade dos seus servizos turísticos e, sobre todo, polo desinterese e frialdade que amosaban os seus habitantes con respecto aos que íamos visitalos.

Palacio de Tsarítsino

Seguir lendo

Coñecendo Galicia – Polbo no Camiño

Castelo de Pambre dende o camiño que vén do Hotel Río Pambre

Tapa de sartego en Vilar de Donas

Para aqueles que non dominen a lingua deste confín da terra, o titular deste post pode facerlles lembrar aquel famoso poema do escritor Manuel Machado titulado “Castilla”, sobre a figura do Cid Campeador, que di literalmente “Por la terrible estepa castellana, al destierro, con doce de los suyos -polvo, sudor y hierro- el Cid cabalga”.

Pero nada máis lonxe da miña intención. Por aquí non son habituais as estepas e nin sequera os terreos poeirentos. Como moitos saberedes, polbo é a palabra axeitada en galego para definir o molusco cefalópodos que tanto nos gusta comer por este recuncho da Península Ibérica. E camiño…, o camiño con maiúscula en Galicia: o Camiño de Santiago (neste caso concreto, o Camiño Francés).

Seguir lendo

San Petersburgo – A cidade froito dun soño

Praza Dvortsovaya e edificio do Hermitage

Síntome unha persoa de paz e liberdade que non pode estar de acordo coas políticas practicadas polo ditador soviético Iosif Stalin (nin por ningún outro ditador) mentres gobernaba con man de ferro o bloque comunista, pero, unha vez en San Petersburgo, comprobo que tampouco coincido co seu concepto da estética. Stalin nunca amosou debilidade pola cidade que era coñecida durante o seu mandato como Leningrado. De feito, tan só a visitou nunha única ocasión durante os seus moitos anos ao fronte da URSS e a pesar de ser a segunda por importancia do país.

O nome orixinal Sankt-Peterburg (San Petersburgo ou a cidade de San Pedro), de orixe alemá, foi concedido polo Tsar Pedro O Grande en honra do seu santo patrón. A causa deste topónimo xermánico vén dada polos numerosos alemás que Pedro O Grande contratou no momento da fundación da cidade para construír os seus estaleiros. O nome mudou á súa adaptación ao ruso como Petrogrado por mor dun conflito coa inimiga Alemaña durante a I Guerra Mundial, pero a súa vixencia foi de tan só dez anos entre 1914 e 1924. E despois da morte de Lenin e para honrar a súa figura, no ano 1924, pasou a chamarse Leningrado, malia que a cidade natal de Lenin foi Uliánovsk, ao sur do país, na beira do río Volga. Hoxe o termo Leningrado quedou unicamente para a rexión que arrodea á cidade. San Petersburgo, Petrogrado ou Leningrado son unha mesma urbe que foi mudando de nome co paso do tempo para rematar, a partir dun plebiscito popular que tivo lugar no ano 1991, co seu topónimo orixinal de San Petersburgo.

Pazo de Catarina en Pushkin

Seguir lendo

Belgrado, a irmá fea dos Balcáns

Este verán 2016 decidimos mudar a nosa inercia á hora de colle-las vacacións. Explícome, o habitual é reservar un mes enteiro para fuxir cara aos recunchos máis agochados do noso planeta. Evidentemente, esta fórmula permite gozar dunha sensación de distanciamento total da vida diaria pero, ao mesmo tempo, supón unha espera de doce meses ata a seguinte grande escapada.

Eu non adoito ter problemas cos meus días libres pero para Bruno, con quen comparto moitas das miñas viaxes, é outro cantar. Ata o de agora a súa empresa obrigáballe a coller o seu mes de vacacións todo xunto e dentro do período estival. Seica o 2016 é o punto de inflexión e por primeira vez pode dividilo en dúas quendas, permitindo que unha delas sexa fóra da tempada de verán. É por esa razón que tomamos unha decisión: Serbia e Montenegro no verán (cultura, sol e Mar Mediterráneo), e as illas de Cabo Verde para pasa-lo Nadal (praia, música e certa dose de exotismo).

Praza da República

Praza da República e Teatro Nacional á dereita

Fortaleza de Belgrado

Fortaleza de Belgrado e río Danubio ao fondo

Seguir lendo

De xoldra por España – Festival de Teatro de Almagro

Corral de Comedias de Almagro

Corral de Comedias de Almagro

El Alcalde de Zalamea no Hospital de San Juan

El Alcalde de Zalamea no Hospital de San Juan

O FESTIVAL

Era unha teima, moi grande e alimentada co tempo. Levaba case trinta anos querendo volver ao Festival Internacional de Teatro Clásico de Almagro e, ao mesmo tempo, pasar uns días nesa bonita vila da provincia de Cidade Real.

Durante a miña primeira visita Almagro pareceume un lugar ideal, unha especie de oasis en medio da estepa castelá-manchega. E o seu festival de teatro… unha oportunidade de ver obras clave do teatro clásico en poucos días e en escenarios emblemáticos. Unha escapada que non se pode perder.

Pero volvendo á viaxe obxecto deste post, todo comezou no mes de febreiro. O festival non representaría a súa primeira obra ata o día sete de xullo pero é ben sabido que os eventos multitudinarios en poboacións con poucas prazas de aloxamento esixen dunha certa organización. Naquel momento chamei aos meus amigos interesados neste tipo de eventos pero a todos eles lles parecía unha data a longo prazo e un exceso de previsión. Claro, a imprevisión galega, tan típica! Ao final foron tres os amigos que confirmaron: a miña parella preferida de Vigo, Chelo e Fernando, e a miña colega Carmen.

Seguir lendo

Palermo e Corleone – España en Italia

FullSizeRender (90)Pasaron uns poucos anos e aterro de novo no aeroporto de Palermo. A terminal aérea peca de certo desfase en comparación con moitas outras infraestruturas do resto de Europa. De feito, a estación de tren que comunica o edificio con Palermo está pechada por reformas.

O aeroporto coñecido como Falcone Borsellino, en homenaxe a dous dos xuíces asasinados pola mafia nos anos noventa, está nun bonito recuncho da costa ao oeste de Palermo, pero os 30 km que o separan do centro da cidade fan que a tarifa de taxi sexa bastante cara. Para acelerar a miña ambientación ao sur de Italia o taxista tenta cobrar uns cantos euros de máis.

Desfile por sorpresa en Palermo

Desfile por sorpresa en Palermo

Catedral de Palermo

Catedral de Palermo

Seguir lendo