Baía de Halong – O Dragón Descendente que marabilla á Natureza

Toda viaxe ten o seu cénit. E Halong é sen dúbida “o momento” en Vietnam. Sorprendeunos que dende Hanoi houbera viaxes no día para visitar esta incrible baía con máis de 2000 illas. Entre as tres horas de ida e as tres de volta para percorrer os 170 km que separan Hanoi da baía de Halong apenas queda tempo para dar unha voltiña. Tamén nos sorprendeu que no mellor dos casos a maioría de viaxeiros se conforme cunha excursión de dous días/unha noite na que se dedican menos de 24 horas (e soamente seis horas de navegación) a, para min, baía máis bonita do mundo. Como sempre, haberá quen diga que hai un exceso de explotación turística ou demasiado lixo flotando na auga. Verdade. Non son eu quen de discutilo. Pero, que importa? Esa especie de disparate creativo realizado pola natureza non pode ser cuestionado con argumentos tan superficiais. Non é Venecia unha auténtica beleza a pesar de todos os seus inconvenientes? Por suposto. Halong coma Venecia é deses lugares no mundo que debemos visitar unha vez na nosa vida.

Halong XVI Seguir lendo

Coñecendo Galicia – Romaría viquinga de Catoira

Galicia é rica en festas populares. Nos meses de verán hai oferta a esgalla. Mesmo onte confluían a Festa do Viño Albariño en Cambados, as Carrilanas en Esteiro (Muros) e a Romaría Viquinga de Catoira, e non dubidedes que habería unhas cantas máis. As nosas preferencias foron pola recreación dos ataques nórdicos nas costas galegas. Había xa unha ducia de anos que non pasaba por Catoira e de seguro que a serie de televisión “Viquingos” tivo algo que ver.

Escollemos viaxar en tren. As festas son para vivilas e os controis de tráfico poden arruinalas. Mellor, seguro. A vía do tren que vai dende Santiago de Compostela cara a Pontevedra está desdobrada, a vella pola que pasan os trens rexionais con paradas en todas as estacións; e a nova, a do chamado AVE atlántico con parada unicamente nos grandes núcleos de poboación. Por Catoira pasan as dúas vías, pero tan só a vella ten parada. En menos de media hora e por unha tarifa de 6,40 €, ida e volta, poñémonos no noso destino.

FullSizeRender5 Seguir lendo

Coñecendo Portugal – Viana do Castelo e o arraial minhoto

O nome deste post podería ser: Viana do Castelo – A cidade esquecida. A tan só media hora por autovía dende a nova ponte internacional de Goián (Galicia)/Vila Nova da Cerveira (Portugal), é unha das principais cidades do norte do país veciño cunha poboación preto dos cincuenta mil habitantes. Non obstante, se preguntamos en Galicia, o mercado potencial de turistas máis próximo, moi pouca xente amosará algunha preferencia por Viana ou interese en ir coñecela.

Dáse a casualidade que a autovía que principia pouco despois de pasada Vilanova da Cerveira e chega ata Viana é gratuíta. Realmente é unha das antigas autovías sometidas a peaxe a través de pórticos cos complicados sistemas de pagamento instaurado en Portugal dende a crise, pero no tramo mencionado está liberada e non hai que soltar nin un euro.

IMG_2596[1]

Praça da República

Seguir lendo

Xapón a velocidade de Nozomi

Nozomi, o máis rápido dos trens que percorren as liñas Shinkansen en Xapón, o noso AVE. Nunca un título dos meus posts ten sido tan descritivo da situación. Esta foi unha viaxe de traballo sen tempo material para ampliar os meus coñecementos sobre este país que, menos mal, xa visitara noutras dúas ocasións. Viaxes extenuantes e intensivas onde non queda oco para as sorpresas ou os baleiros de programa. As miñas poucas horas sen compromisos estiveron dedicadas a recuperarme dun crecente jetlag que vai medrando a medida que cumpro anos.

Dotombori

Dotombori

Seguir lendo

Por que Ruanda?

Sen lugar a dúbidas, non é un primeiro destino en África Negra.

Hoxe en día Ruanda é un país encantador, de xente amable, e viaxe agradable e tranquila. A súa fermosa paisaxe de outeiros e montañas e as curtas distancias fan de Ruanda un destino perfecto para viaxeiros que busquen unha escapada breve e rompedora. Sen esquecer a súa artesanía máis que aceptable.

Pero dito isto, Ruanda ten falta dun patrimonio de certo nivel, perde en colorido etnográfico con outros países da zona, e os seus parque nacionais están moi por debaixo da vistosidade dos parques de Quenia e Tanzania.

ruanda 1

Seguir lendo

No Lago Kivu

Saio de Kigali e teño tres horas de bus por diante ata chegar a Gisenyi, no Lago Kivu.

IMG_1166[1]xente 4
A paisaxe constata que o alcume turístico de Ruanda como o País dos Mil Outeiros foi perfectamente escollido. Moreas de outeiros e tamén de altas montañas. Este país elévase dende case os 1000 m sobre o nivel do mar ata os 4.507 m do volcán Karisimbi no seu punto máis alto.

Hai algo de “civilizado” en Ruanda que aínda fai máis inexplicable entender a súa historia recente. Os autobuses venden unicamente as prazas dispoñibles e saen ás horas establecidas, prezos fixos e publicados, venda de billetes…As estradas do país están ben pavimentadas en xeral. A limpeza de Kigali é extensible ó resto do territorio. As vilas e aldeas, na súa pobreza, ofrecen un aspecto curioso e saneado. A maioría de casas e edificios están correctamente pintadas co patrocinio de casas comerciais que deixan as súas marcas e logotipos sobre as fachadas. Vese unha sensibilidade por manter plantas e xardíns coidados con agarimo. Non o entendo!

Seguir lendo

O País dos Mil Outeiros

Os meus amigos preguntábanme a razón pola que decidín viaxar a este pequeno país agochado no centro de África e con tan mala sona… Non hai unha, son varias. Primeiro, hai xa tempo que non pisaba este continente; segundo, Ruanda é un país pequeno cunha superficie algo inferior a Galicia (polo tanto ideal para os poucos días que teño dispoñibles); e finalmente, pero sobre todo, querer entender unha das maiores masacres da historia da humanidade, o xenocidio ruandés.

Ruanda 3
Hoxe en día, a primeira motivación para achegarse a Ruanda son os gorilas que viven en liberdade no Parque Nacional dos Volcáns formado polos montes Virunga que comparte coa República Democrática do Congo (antigo Zaire), e que tamén habitan o fronteirizo P.N. Bwindi en Uganda. Dende logo non é o que me move a min. Coido que os gorilas están mellor sen as continuas visitas de turistas ávidos de fotografías. E, dende logo, os case 750 US dólares que cobra o Goberno polo permiso de visita parécenme unha turistada elitista que intento non fomentar.

Seguir lendo

Moscova – Unha cidade dura I

Escultura no Xardín das Estatuas Caídas

De novo en Moscova, e van sete: na época comunista, durante a Perestroika e xa varias veces de traballo nestes últimos anos. Non consigo que esta áspera cidade esperte en min a menor simpatía; é dura, incómoda e ruda para os hábitos occidentais. Sen esquecer o frío habitual destas latitudes.

Por outra banda, teño que recoñecer certa melloría, pouco a pouco. É coma se os moscovitas fosen esquecendo o seu pasado e comezasen a comportarse como calquera outro país europeo. Destas aínda vin algún sorriso nas súas faces e xente dando esmola ós pedichóns nas rúas. Se cadra por que facía bo tempo. A cidade estaba limpa de neve e durante o día acadabamos os nove graos de temperatura.

Seguir lendo