San Petersburgo – A cidade froito dun soño

Praza Dvortsovaya e edificio do Hermitage

Síntome unha persoa de paz e liberdade que non pode estar de acordo coas políticas practicadas polo ditador soviético Iosif Stalin (nin por ningún outro ditador) mentres gobernaba con man de ferro o bloque comunista, pero, unha vez en San Petersburgo, comprobo que tampouco coincido co seu concepto da estética. Stalin nunca amosou debilidade pola cidade que era coñecida durante o seu mandato como Leningrado. De feito, tan só a visitou nunha única ocasión durante os seus moitos anos ao fronte da URSS e a pesar de ser a segunda por importancia do país.

O nome orixinal Sankt-Peterburg (San Petersburgo ou a cidade de San Pedro), de orixe alemá, foi concedido polo Tsar Pedro O Grande en honra do seu santo patrón. A causa deste topónimo xermánico vén dada polos numerosos alemás que Pedro O Grande contratou no momento da fundación da cidade para construír os seus estaleiros. O nome mudou á súa adaptación ao ruso como Petrogrado por mor dun conflito coa inimiga Alemaña durante a I Guerra Mundial, pero a súa vixencia foi de tan só dez anos entre 1914 e 1924. E despois da morte de Lenin e para honrar a súa figura, no ano 1924, pasou a chamarse Leningrado, malia que a cidade natal de Lenin foi Uliánovsk, ao sur do país, na beira do río Volga. Hoxe o termo Leningrado quedou unicamente para a rexión que arrodea á cidade. San Petersburgo, Petrogrado ou Leningrado son unha mesma urbe que foi mudando de nome co paso do tempo para rematar, a partir dun plebiscito popular que tivo lugar no ano 1991, co seu topónimo orixinal de San Petersburgo.

Pazo de Catarina en Pushkin

Seguir lendo

Neuquén e Rosario, o soño crebado das cidades arxentinas

Son consciente de que nin Neuquén nin Rosario son dous destinos habituais para un viaxeiro español que decida coñecer a Arxentina. É obvio que eu tampouco serían quen de visitar estas cidades de non ser por mor do meu traballo.

NEUQUÉN

Despois de pasar a noite en Bos Aires tomo o primeiro voo ao pequeno e novo aeroporto de Neuquén, onde aterro antes das oito da mañá. Nada mais saír á rúa sinto a baixada de temperatura, case invernal. E o vento, forte e incómodo.

Neuquén, capital da provincia do mesmo nome, é considerada a primeira cidade da Patagonia Arxentina cunha poboación superior aos 250.000 habitantes se contamos coa súa aglomeración urbana, incluída a veciña vila de Cipolletti, xa na provincia de Río Negro. Neuquén é ademais unha cidade rica, a cidade do petróleo, famosa polo seu xacemento Centenario perforado por uns 111 pequenos pozos de extracción. E coa segunda reserva de gas fósil a nivel mundial.

Monumento a los Caídos en las Islas Malvinas en Neuquén

Monumento a los Caídos en las Islas Malvinas en Neuquén

Monumento a la Bandera en Rosario

Monumento a la Bandera en Rosario

Seguir lendo

Berlín, a capital alternativa

Fragmento das Portas de Ishtar no Museo de Pérgamo

Anaco das Portas de Ishtar no Museo de Pérgamo

Berlín é entre as grandes urbes europeas a que menos levo visitado. Nin o traballo nin o lecer me trouxeron a miúdo á que é agora a capital de Alemaña, e non será por visitas a este país! Polo tanto Bruno e máis eu non dubidamos en aproveitar o novo voo para a tempada de verán que a compañía Vueling establece tres veces á semana para aconchegar as cidades de Berlín e Santiago de Compostela. O cinco de maio é un xoves festivo en Santiago de Compostela e o horario da conexión permite gozar de catro xornadas completas no noso destino con regreso o luns ao mediodía.

Esta é a primeira escapada de Bruno pero a miña terceira a Berlín. Tiven a sorte de coñecer o Berlín dividido de mediados da década dos anos oitenta (coido que os antigos habitantes da República Democrática Alemá non considerarían este feito coma unha sorte) e o Berlín de finais dos anos noventa nos que a cidade estaba en pleno cambio tentando agochar as feridas das décadas de separación.

Seguir lendo

Wroclaw e Poznan – As cidades polacas volven a refulxir

Fachadas en Wroclaw

Fachadas na Praza do Mercado da Sal (pl. Solny) en Wroclaw

Xa tiña ganas de facer unha viaxe que me deixara totalmente compracido. E o momento chegou con Polonia. Dende a miña primeira visita no ano 2003 sinto unha simpatía especial por este país, simpatía que foi medrando ao longo dos anos para converter Polonia nun dos meus destinos preferidos en Europa.

Pero teño que ser obxectivo e ir por partes. Polonia non é o destino ideal para os que procuran unha natureza espectacular. Non. Máis aló da relativamente pequena área ocupada polos montes Tatras, arredor da cidade de Zakopane e preto da fronteira con Eslovaquia, o resto do país é unha inmensa chaira verde sen atractivos senlleiros. Nin sequera as aldeas e o mundo rural que se debuxa dende as estradas resulta especialmente apetecible. Por outra banda, a gastronomía polaca tampouco é para botar foguetes.

Catedral no barrio de Ostrów Tumski en Poznan

Catedral no barrio de Ostrów Tumski en Poznan

Seguir lendo

Vladimir, un destino no anel de ouro de Moscova

Cando se viaxa a Moscova é de obrigado cumprimento facer unha escapada a unha ou a varias das cidades do chamado Anel de Ouro (Golden Ring). Visita que por outra banda case seguro se terá incluída no caso de viaxar cun paquete organizado.

Golden Ring é o nome para unha serie de vilas e cidades de diferente tamaño  que se espallan cara ao nordés de Moscova, nunha zona especialmente fértil que facilitaba o asentamento do pobo rus e o nacemento destes núcleos de poboación. Son cidades que xogaron un papel importante na historia de Rusia a partir da Idade Media e, ao mesmo tempo, auténticos museos ao aire libre que ofrecen unha morea de vistosas igrexas, mosteiros e catedrais “de postal”.

FullSizeRender (38)

EU AMO VLADIMIR e, ao fondo, a Catedral da Asunción

Vista panorámica dende o monumento do Príncipe Vladimir

Vista panorámica dende o monumento do Príncipe Vladimir

Seguir lendo

Coñecendo Galicia – Macizo Central Ourensán I

É sempre nos meses de outono cando esperamos con máis ganas a nosa escapada de turismo rural por Galicia. As razóns son varias e diversas. A montaña galega está nun dos seus mellores momentos e ofrece unha paleta de cores difícil de ver o resto do ano. Tamén podemos gozar da estupenda oferta de aloxamentos de turismo rural que ten Galicia sen preocuparnos por facer reservas con antelación e, a miúdo, aproveitando tarifas máis vantaxosas. A eses atractivos hai que engadir esas comidas caseiras, riquísimas e cheas de sabor que ofrecen os pequenos restaurantes locais. E sobre todo sentir o pracer de perdernos por paisaxes e lugares baleiros dos visitantes habituais noutras épocas do ano.

Panorámica dende a aldea das Taboazas

Panorámica dende a aldea das Taboazas

Castiñeiro de Pumbariños

Castiñeiro de Pumbariños

Seguir lendo

Chiclayo, o norte do Perú

Chego a Lima con tan só un día e medio por diante para desenvolver a miña actividade profesional. Vou precisar de todo este tempo para darlle solución aos moitos problemas que me agardan agochados nesta cidade. Sen apenas un segundo para o lecer ou para descubrir novos recunchos da capital peruana.

Esta é a miña segunda viaxe a Perú e hai sete anos xa tiven a oportunidade de coñecer esta cidade de vagar, ademais de facer un percorrido pola zona máis turística do país (Arequipa-Lago Titicaca-Cusco-Machu Pichu) e unha escapada ao corazón da selva amazónica peruana (Iquitos).

Máscara no Museo Brüning.

Máscara no Museo Brüning.

Seguir lendo