De xoldra por España – Cantabria Occidental

Como xa manifestei en repetidas ocasións, son un namorado das escapadas de inverno. Nesa época do ano é cando os lugares mostran a súa esencia nun estado máis puro. O que se perde polo peche de servizos por fóra de tempada ou por falta de animación, gáñase en tranquilidade, en mellores prezos e na sensación de estar a ver as cousas coma realmente son. É por esa razón que todos os anos tentamos facer dúas escapadas invernais, unha por España e outra por Europa, ademais de múltiples, pero curtas, escapadas por Galicia.

Vistas de Picos de Europa dende o mosteiro de Santo Toribio de Liébana

Este ano é Bruno quen decide que o noso destino sexa Cantabria. Eu xa tiven varias oportunidades de visitar esta rexión e nesta ocasión nin sequera a barallaba como unha posibilidade. Tiña outros destinos en mente como as bisbarras do sur da provincia de Salamanca ou a Serra de Grazalema, entre Cádiz e Málaga, ou a propia cidade de Málaga que está a beneficiarse de importantes investimentos para mellorar a súa oferta. Pero Bruno nunca estivo en Cantabria e, pola miña parte, …a quén non lle peta volver a unha Comunidade que promete unha boa oferta de natureza ademais de vilas e aldeas entre as mellor conservadas de España?

Seguir lendo

Ilha de São Vicente – Benvidos á casa de Cesária Évora

Museo da Morna

Tal e como relataba nos meus posts de Serbia e Montenegro, as vacacións oficiais deste ano 2016, é dicir as que normalmente realizamos ao final do verán, foron divididas en dúas quendas: Serbia e Montenegro no mes de xullo e as illas de Cabo Verde no mes de Nadal. Dividindo as vacacións deste xeito temos oportunidade de fuxir dunhas festas que non son do noso agrado e, ao mesmo tempo, facer un intermedio soleado no máis cru do inverno. Malia o lixeiro descontento por parte das nosas familias decidimos pasar os días de Noiteboa e o de Nadal nas illas de Cabo Verde, ese país que, tanto na súa situación xeográfica  coma na súa realidade cultural, está  a medio camiño entre África e Europa.

Bruno en Baía das Gatas

Seguir lendo

Ilha de Santo Antão – Obra de deuses

É o noso terceiro día en Cabo Verde e mudamos de illa. A boa visibilidade dende São Vicente durante os días previos permitiunos ver a contorna extremadamente elevada da Illa de Santo Antão. As dúas illas non están afastadas unha da outra pero atravesar o perigoso mar que as separa é outro cantar.

Na vila de Paul

Coido que é un bo momento para facer un pequeno repaso da curiosa xeografía deste país totalmente insular. As dez illas pódense dividir en diferentes grupos dependendo de criterios meteorolóxicos ou orográficos. Se temos en conta o habitual e forte vento que se move polo arquipélago podemos clasificalas entre illas de Barlovento (São Vicente-Santo Antão-Santa Luzia-São Nicolau-Sal-Boavista), é dicir aquelas dende onde sopra o vento, e as de Sotavento (Maio-Santiago-Fogo-Brava), ou illas cara a onde sopra ese vento. É a división máis usual, pero a poboación local tamén fala das illas das praias (Boavista-Maio-Sal), das illas das montañas (Brava-Fogo-Santiago-São Nicolau-Santo Antão) e dunha illa con características especiais e mestura dos outros dous grupos (São Vicente). Ás veces esquecen a Santa Luzia por ser a única delas non habitada.

Seguir lendo

Isla de Chiloé ou como sentir Galicia en Nueva Galicia

Hai dous anos e medio, durante unha travesía en barco dende Puerto Natales ata Puerto Montt, pasei a carón da illa de Chiloé, na Patagonia chilena, e escoitei “esa chamada” que transmiten algúns destinos especiais. Naquel momento, ollando as súas costas, sentín que había algún tipo de conexión entre aquela terra e a miña persoa. Esta primeira impresión viríase confirmar cando os meus compañeiros de navegación me recomendaron  con moita insistencia que volvese con máis tempo e non deixase de visitar ese bonito recuncho de Chile.

Xa na casa e lendo sobre Chiloé descubrín que o seu primeiro nome, aínda que nunca oficial, foi Nueva Galicia. As razóns para escoller este nome parecen de peso xa que, por unha parte, os primeiros exploradores deste territorio consideraron que a paisaxe era moi parecida á galega e, por outra, o Gobernador de Chile nese momento, Rodrigo de Quiroga, era de orixe galaica.

Puente del Alma

Puente del Alma

Distrito Palafítico de Pedro Montt en Castro

Distrito Palafítico de Pedro Montt en Castro

Seguir lendo

Cataratas de Iguazú, unha das sete novas marabillas do mundo

FullSizeRender (45)

Comezo un itinerario de 21 días pola América Austral  que me vai levar por sete cidades (Asunción, Ciudad del Este, Concepción, Neuquén, Rosario, Santiago de Chile e Valparaíso) de tres países (Arxentina, Chile e Paraguai), por un espazo natural verdadeiramente senlleiro (Cataratas de Iguazú) e por  unha illa asombrosa en medio da Patagonia Chilena (Chiloé). Unha  viaxe cun deseño un tanto irracional  que está definido por necesidades de traballo con engadidos lúdicos ao comezo e ao final da mesma.

Chego a Bos Aires tras 18 horas de viaxe entre voos e terminais. Aquí teño que realizar un cambio de aeroporto xa que os voos de Iberia, como todos os intercontinentais, chegan ao aeroporto de Ezeiza e o meu voo doméstico a Puerto Iguazú ten saída dende o céntrico aeroporto de Aeroparque. Un mínimo de 45 minutos e bastantes euros para o traslado entre aeroportos no caso de facelo en taxi. Moitos menos euros pero moito máis tempo no caso de facelo  en autobús coa empresa Tienda León.

Seguir lendo

Hoi An e Hue – Cara e cruz dun destino turístico

Saímos pola mañá cedo en voo de Vietnam Airlines dende Hanoi con destino ao aeroporto nacional de Hue. O noso seguinte destino é a zona centro de Vietnam: a cidade de Da Nang, a terceira máis populosa do país, e a cidade de Hue e a vila de Hoi An (respectivamente a escasas tres horas ao norte e corenta e cinco minutos ao sur de Da Nang).

Patio de honra na tumba de Khai Dinh nos arredores de Hue.

Patio de honra na tumba de Khai Dinh nos arredores de Hue.

Porto vello de Hoi An.

Porto vello de Hoi An.

Seguir lendo

Baía de Halong – O Dragón Descendente que marabilla á Natureza

Toda viaxe ten o seu cénit. E Halong é sen dúbida “o momento” en Vietnam. Sorprendeunos que dende Hanoi houbera viaxes no día para visitar esta incrible baía con máis de 2000 illas. Entre as tres horas de ida e as tres de volta para percorrer os 170 km que separan Hanoi da baía de Hanoi apenas queda tempo para dar unha voltiña. Tamén nos sorprendeu que no mellor dos casos a maioría de viaxeiros se conforme cunha excursión de dous días/unha noite na que se dedican menos de 24 horas (e soamente seis horas de navegación) a, para min, baía máis bonita do mundo. Como sempre, haberá quen diga que hai un exceso de explotación turística ou demasiado lixo flotando na auga. Verdade. Non son eu quen de discutilo. Pero, que importa? Esa especie de disparate creativo realizado pola natureza non pode ser cuestionado con argumentos tan superficiais. Non é Venecia unha auténtica beleza a pesar de todos os seus inconvenientes? Por suposto. Halong coma Venecia é deses lugares no mundo que debemos visitar unha vez na nosa vida.

Halong XVI Seguir lendo

Mundo Guanaco

A viaxe está a rematar. Días contados para a volta ó fogar.

IMG_9061

Nos primeiros pasos do deseño destas vacacións, El Salvador ía ser protagonista case absoluto, xunto con Guatemala. Algunhas circunstancias, entre elas rebaixar o custe dos voos, determinaron que incluiramos Panamá, Belice e o noso breve tránsito por Costa Rica. Tamén, e a medida que iamos lendo sobre a realidade do país, decidiamos acurtar a nosa estadía en El Salvador. A súa fama, e moi especialmente a da súa capital, San Salvador, é de violenta, territorio onde sicarios, maras e tiroteos forman parte da vida cotiá da xente do lugar. O simpático colectivo de “pijas” esotéricas salvadoreñas que atopamos en Tikal e Yaxhá tampouco axudaron a relaxarnos cos últimos informes do país. Ó final deixamos tan só tres días para a nosa despedida de Centroamérica.

Seguir lendo