Cidade Ho Chi Minh (HCM) – Ou o que queda de Saigón

Saigón foi unha cidade mítica, polo menos para min. Non pola súa historia ou polos seus atractivos senón por estar continuamente nos medios de comunicación durante a miña infancia e adolescencia. Non me lembro exactamente das imaxes que saían na televisión durante a guerra de Vietnam pero a miña mente foi configurando unha cidade esaxeradamente caótica e asiática, moi asiática. Tamén puideron influír as películas americanas e a súa visión negativa dunha cidade que representaba a perda da guerra. Por suposto que a esta altura da viaxe xa sabía que a realidade de Cidade Ho Chi Minh non coincidía exactamente coas miñas imaxes, pero aínda así viaxaba coa esperanza de atopar algún testemuño do vello Saigón.

Edificio do Comité do Pobo.

Edificio do Comité do Pobo.

Seguir lendo

Macau – Las Vegas ao estilo chinés

Mágoa, aquí xa non se fala portugués. Inda que o portugués é un dos idiomas oficias da antiga colonia, tan só fun capaz da atopar dúas persoas, e xa entradas en aniños, que o podían falar. Como se perden os bos costumes! Pero o portugués segue a estar presente en todos os letreiros e informacións facilitadas polo Goberno Autónomo. A moeda local segue a chamarse “pataca”. Que bonito, non si? É como sentirse un pouco na casiña dun. Ambiente chinés a ritmo de fado.

A estraña silueta do Hotel Grand Lisboa á esquerda.

A estraña silueta do Hotel Grand Lisboa á esquerda.

No post anterior estabamos saíndo de Hong Kong. Mellor coller reserva de barco pola Internet xa que malia as numerosas frecuencias das dúas compañías que comunican o porto da illa de HK co porto exterior de Macau e o porto da illa de Taipa, tivemos que esperar bastante tempo para conseguir unha praza. Todos os barcos cheos ata a bandeira. Os viaxeiros que se atopen en Kowloon teñen frecuencias e destinos diferentes que os que parten dende a illa de Hong Kong.

Seguir lendo

Hong Kong, ou a ver quen a ten máis grande

Por se non é evidente, o titular pretende ser irónico. Pero esa é a impresión xeral que provoca o skyline desta agora Rexión Autónoma de China.

Skyline da illa de Hong Kong dende Kowloon.

Skyline da illa de Hong Kong dende Kowloon.

Tras vinte e catro horas de voos e aeroportos aterramos en Hong Kong. Voamos coa estupenda compañía Emirates, unha das compañías dos Emiratos Árabes que conxuntamente con outras compañías da zona como Gulf Air, Etihad, Qatar Airways e Turkish Airways dedícanse a trasladar por prezos económicos e bo servizo (debidamente subvencionadas polos seus ricos gobernos) a milleiros de pasaxeiros entre Europa e Asia. Realizamos unha breve escala en Dubai e puntuamos a relación calidade/prezo do servizo cun sobresaliente. Temos o plus engadido de voar por primeira vez co novo avión de Airbus, o modelo 380, entre Dubai e Hong Kong. O Airbus 380, que asemella un Jumbo con dous andares, está considerado coma o avión comercial máis grande do mundo.

Seguir lendo

Frankfurt – A festa da ribeira dos museos (Museumsuferfest)

Queridos lectores deste blog, tedes que perdoar o atraso deste último mes na publicación dos post correspondentes, pero decidín que as merecidas vacacións ían selo de verdade e que non me ía dedicar máis que a esquecer a miña vida cotiá. Enlacei a viaxe de Frankfurt coa escapada polo sueste asiático e andando itinerante resúltame moi complicado dedicarme a estas cousas. Agora levo un par de días na casa pero totalmente aparvado por causa do jet lag.

Zeil, principal rúa comercial da cidade.

Zeil, principal rúa comercial da cidade.

Pero falemos de Frankfurt. Teño que recoñecer que non son un defensor desta cidade. É máis, por diversas razóns tanto de traballo como particulares é un destino que teño visitado nunha morea de ocasións. Nunca sentín nada especial e éme totalmente indiferente. Non é que me sinta mal en Frankfurt, non, pero tendo en conta que é unha das capitais financeiras (por non dicir “a capital”) de Europa, coido que peca de excesiva insipidez.

Seguir lendo

Xapón a velocidade de Nozomi

Nozomi, o máis rápido dos trens que percorren as liñas Shinkansen en Xapón, o noso AVE. Nunca un título dos meus posts ten sido tan descritivo da situación. Esta foi unha viaxe de traballo sen tempo material para ampliar os meus coñecementos sobre este país que, menos mal, xa visitara noutras dúas ocasións. Viaxes extenuantes e intensivas onde non queda oco para as sorpresas ou os baleiros de programa. As miñas poucas horas sen compromisos estiveron dedicadas a recuperarme dun crecente jetlag que vai medrando a medida que cumpro anos.

Dotombori

Dotombori

Seguir lendo

Moscova – Unha cidade dura I.

De novo en Moscova, e van sete: na época comunista, durante a Perestroika e xa varias veces de traballo nestes últimos anos. Non consigo que esta áspera cidade esperte en min a menor simpatía; é dura, incómoda e ruda para os hábitos occidentais. Sen esquecer o frío habitual destas latitudes.

Por outra banda, teño que recoñecer certa melloría, pouco a pouco. É coma se os moscovitas fosen esquecendo o seu pasado e comezasen a comportarse como calquera outro país europeo. Destas aínda vin algún sorriso nas súas faces e xente dando esmola ós pedichóns nas rúas. Se cadra por que facía bo tempo. A cidade estaba limpa de neve e durante o día acadabamos os nove graos de temperatura.

Metro de Moscova

Metro de Moscova

Xardín das estatuas caídas

Xardín das estatuas caídas

Seguir lendo

A Cidade que soñou Manhattan

Hai que recoñecelo: o skyline é atractivo, dá un perfecto fondo de foto, ademais de ser moi pouco usual nas cidades centroamericanas.

IMG_8404 Que pasa en Casco ViejoCidade de Panamá? Por que este denso bosque de rañaceos nunha capital como moito de segunda orde a nivel mundial? Por que os multimillonarios ingresos do Canal van dirixidos a este forzado exhibicionismo nunha cidade pouco poboada e rodeada de moito espazo para medrar?

Hai que camiñar polas súas rúas e constatar que, coma en moitos outros destinos, é unha postal turística que admite mal o zoom fotográfico. A clase dirixente ten preferido asemellarse ós estereotipos urbanos norteamericanos (mais ben de provincias) en vez de poñer en valor o seu forte carácter latino. É apostar ó cabalo gañador pero…

Seguir lendo