Tres en Dinamarca

Principia unha viaxe mixta por Dinamarca na que vou mesturar xornadas de traballo con días de lecer, un pequeno percorrido que me vai levar dende o corazón da Península de Iutlandia (Jylland en danés) ata Copenhague, pasando pola cidade de Odense na illa de Fionia (Fyn).

Unha semana fóra da casa en cuxa organización mandan as necesidades do meu traballo, de tal xeito que o tempo dedicado a cada unha das tres cidades vai ser inverso aos atractivos e interese de cada unha delas.

Peirao de Nyhavn en Copenhague

Escolla do representante de Dinamarca para o Festival de Eurovisión

Seguir lendo

Sete días en Montenegro I – As montañas do norte

TREN BELGRADO-PODGORICA

A cita é ás nove e dez da mañá na estación de ferrocarril de Belgrado para coller o tren que nos levará ata Podgorica, a capital de Montenegro.

Vimos cargados de boas vibracións despois da nosa estadía en Serbia e o día presaxia tan só cousas boas. Dende cativo sinto auténtica paixón polas viaxes en tren e hoxe toca facer un dos itinerarios máis escénicos de Europa, aínda que non apareza como tal nas listaxes habituais que circulan pola rede.

No camiño que nos trae dende o hotel atopamos moreas de refuxiados acampados nun pequeno parque moi próximo ao edificio da estación. Polo aspecto supoñemos que son fuxitivos da guerra de Siria e algúns outros procedentes de Asia Central.

fullsizerender-23

No tren a Podgorica, entrando en Montenegro

Rafting no canón do río Tara

Rafting no canón do río Tara

Seguir lendo

Paraguai – O país no que nunca estiven

Paraguai é un deses países que non transmite unha imaxe ben definida da súa personalidade. Non hai ruínas prehispánicas, nin cidades coloniais de sona, nin elementos culturais senlleiros, nin tan sequera unha natureza asombrosa tan habitual nos países que o arrodean. Entón… que é o que define Paraguai como destino turístico? Será precisamente descubrir a esencia deste país o que me leve a viaxar por terra dende Puerto Iguazú na Arxentina ata a  capital de Paraguai, a cidade de Asunción.

FullSizeRender (57)

Collo un autobús local que por trinta pesos arxentinos (2 €) atravesa as fronteiras brasileira e paraguaia a través de dúas pontes internacionais. O autobús pasa por territorio brasileiro sen parada na aduana para realizar o control fronteirizo nin posibilidade de recoller ou deixar pasaxeiros. As xestións de saída da Arxentina son rápidas e as do Paraguai son… inexistentes. O autobús entra directamente en Ciudad del Este, ao outro lado da ponte internacional con Brasil, e ninguén me pide a miña identificación. Co pasaporte sen selar nin constancia da miña entrada no país serei un viaxeiro ilegal durante a miña estadía no Paraguai.

Seguir lendo

Wroclaw e Poznan – As cidades polacas volven a refulxir

Fachadas en Wroclaw

Fachadas na Praza do Mercado da Sal (pl. Solny) en Wroclaw

Xa tiña ganas de facer unha viaxe que me deixara totalmente compracido. E o momento chegou con Polonia. Dende a miña primeira visita no ano 2003 sinto unha simpatía especial por este país, simpatía que foi medrando ao longo dos anos para converter Polonia nun dos meus destinos preferidos en Europa.

Pero teño que ser obxectivo e ir por partes. Polonia non é o destino ideal para os que procuran unha natureza espectacular. Non. Máis aló da relativamente pequena área ocupada polos montes Tatras, arredor da cidade de Zakopane e preto da fronteira con Eslovaquia, o resto do país é unha inmensa chaira verde sen atractivos senlleiros. Nin sequera as aldeas e o mundo rural que se debuxa dende as estradas resulta especialmente apetecible. Por outra banda, a gastronomía polaca tampouco é para botar foguetes.

Catedral no barrio de Ostrów Tumski en Poznan

Catedral no barrio de Ostrów Tumski en Poznan

Seguir lendo

Xapón a velocidade de Nozomi

Nozomi, o máis rápido dos trens que percorren as liñas Shinkansen en Xapón, o noso AVE. Nunca un título dos meus posts ten sido tan descritivo da situación. Esta foi unha viaxe de traballo sen tempo material para ampliar os meus coñecementos sobre este país que, menos mal, xa visitara noutras dúas ocasións. Viaxes extenuantes e intensivas onde non queda oco para as sorpresas ou os baleiros de programa. As miñas poucas horas sen compromisos estiveron dedicadas a recuperarme dun crecente jetlag que vai medrando a medida que cumpro anos.

Dotombori

Dotombori

Seguir lendo